گاردین انگلیس در یادداشتی اختصاصی به تمجید از زهرا نعمتی، پرچمدار کاروان ایران در المپیک ریو ۲۰۱۶ پرداخته است.

به گزارش فرتاک ورزشی، برنامه اصلی زهرا نعمتی برای رقابت های المپیک، این بود که در رشته تکواندو رقابت کند. او در کودکی خلق و خوی پسرانه داشت، و هنر های رزمی را دوست داشت و به سرعت کمربند سیاه خود را به دست آورد و به تیم ملی ایران راه یافت. سپس در ۱۸ سالگی دچار سانحه رانندگی شد. ستون فقرات او در هم شکست و او استفاده از هر دو پای خود را از دست داد.

۱۳ سال گذشت و نعمتی اولین المپیک خود را تجربه کرد. او لازاروس مانند بهبود پیدا نکرد؛ و برای حرکت کردن از صندلی چرخدار استفاده می کند، که در پیاده رو های سنگ فرش تق تق صدا می دهد و محدودیت هایی در ریو دارد. این همچنین او را از سایر ورزشکاران حاضر در رقابت ها برجسته می کند. هیچ کدام از آنها در ماه سپتامبر برای شرکت در رقابت های پارا المپیک به ریو باز نخواهند گشت. این چیزی است که در دستور کار نعمتی قرار دارد، و امیدوار است که از عنوان خود در پارا المپیک ۲۰۱۲ لندن دفاع کند؛ جایی که وی به اولین بانوی ایرانی تبدیل شد در رقابت های المپیک یا پارا المپیک برنده مدال طلا می شود.

طلای پارا المپیک نعمتی در رشته تیر اندازی به دست آمد، نه تکواندو. فلج شدن از ناحیه کمر به پایین، رؤیای تبدیل شدن به نفر اول رشته ای که در آن باید به صورت دیگری ضربه زد، را پایان داد. پذیرفتن اینکه دیگر نمی توانی رشته ای که دوست داری را ادامه دهی، برای او آسان نبود و او این را اخیراً در گفتگو با یک مستند ساز ژاپنی عنوان کرده است. نعمتی به WowWow TV گفت:

به عنوان یک تکداوندو کار، اینکه دیگر نمی توانستم از پا های خود استفاده کنم، مثل این بود که یک پیانیست دست های خود را از دست بدهد.

پس از پیروزی در لندن، او گفت:

می خواستم به جوانان ایرانی، به خصوص دختران، نشان دهم که بانوان ایرانی چیزی کمتر از دیگران ندارند و ما حتی می توانیم در رقابت های پارا المپیک پیروز شده و مدال کسب کنیم. می خواستم کلیشه ها را از بین ببرم و خیلی خوشحالم که موفق به انجام این کار شده ام.

در یکی دیگر از اولین ها، او به عنوان پرچمدار ایران در مراسم افتتاحیه روز جمعه ورزشگاه ماراکانا انتخاب شد، که منجر به اتمام سلطه مردان در این زمینه شد.

هرچند کسب یک مدال طلای پارا المپیک دیگر یک هدف واقع بینانه است، نعمتی قبل از انجام اولین مسابقه خود در المپیک، جرأت ساخت رؤیایی بزرگ را داشت، هرچند وی روز سه شنبه در دور مقدماتی در رتبه ۴۹ام قرار گرفت. اگرچه با یک مدعی کسب مدال فاصله داشت، اما تأکید کرد که برای فتح مدال طلا تلاش خواهد کرد:

مهمترین چیز این است که به خودتان باور داشته باشید، سپس هر چیزی می تواند به حقیقت بدل شود.

عزم راسخ و عدم احساس تأسف به خود، همیشه نقطه قوت نعمتی بوده است. بعد از تصادفی که داشت، او دچار افسردگی نشد، و مادرش فاطمه در این رابطه به مستند گفت:

او همیشه لبخند می زد. هیچوقت گلایه و گریه نکرد. می توانید این را باور کنید؟

تنها نکته بدی که می توان در مورد حضور نعمتی در ترکیب تیم گفت، این است که باعث می شود بقیه تنبل به نظر برسند؛ یکی از هم تیمی های وی در این زمینه به کارگردان WowWow گفت:

من خجالت زده شدم چون زهرا همیشه تمرین می کند، حتی زمانی که هم تیمی های سالم او خسته هستند. او واقعاً ما را تشویق می کند.

وقتی مشخص شد که نعمتی باید باید رشته ورزشی خود را عوض کند، او خانه جدید خود را در تیر اندازی با کمان پیدا کرد. او در سال ۲۰۰۷ کمان خود را به دست گرفت، که سه سال بعد از حادثه رانندگی بود. این بانوی ۳۱ ساله به در مستند خود می گوید:

تیراندازی با کمان من را قوی تر کرد — و معنای قدرت را به من یاد داد. وقتی که ۱۸ سال داشتم توانایی راه رفتن را در صانحه رانندگی از دست دادم. نزدیک بود جانم را هم از دست بدهم. اما یک فرصت زندگی به دست آوردم.

رقابت های پارا المپیک لندن به دلایلی فراتر از ورزشی برای نعمتی خاص بود. شبی که او مدال طلا را به دست آورد، به نامزدی یکی دیگر از ستاره های کاروان پارا المپیک ایران با نام رهام شهابی پور در آمد، و همراه با سایر اعضای تیم ملی در دهکده المپیک جشن گرفتند. این زن و شوهر سال ها قبل در انجمن ورزشکاران همدیگر را ملاقات کرده بودند. آنها نقاط مشترک زیادی دارند. رهام نیز بدون معلولیت به دنیا آمده بود. برق کار سابق، در سال ۲۰۰۱ و بر اثر سقوط تیر چراغ برق، از ناحیه ستون فقرات دچار آسیب دیدگی شد.

تنها گروه بسیار اندکی از ورزشکاران در همان سال هم در المپیک و هم در پارا المپیک به رقابت پرداختند. اسکار پیستوریوس مشهور ترین آنهاست، که در ۲۰۱۲ لندن دو مدال کسب کرد، و حالا به دلایل اشتباه بدنام و رسوا شده است. آخرین تیراندازی که در هر دو جبهه رقابت کرد، پائولو فانتاتو ایتالیایی در سال ۱۹۹۶ آتالانتا بود.

نعمتی عادلانه و واجد شرایط صعود کرد. او جواز حضور در المپیک را سال گذشته با عملکردی فوق العاده در بازی های آسیایی تیراندازی با کمان بانکوک تایلند (۲۰۱۵) کسب کرد، جایی که در ریکرو زنان مدال نقره را به گردن آویخت.

روز گذشته وقتی نعمتی وارد زمین چمن مصنوعی سمبودرومو شد، در آن شال سفیدی که سفت بسته شده بود و آن عینک، خونسرد و آرام به نظر می رسید. خیلی خوب شروع کرد و با اولین تیر خود امتیاز ۱۰ را در برابر حریف روس خود، اینا استپانووا کسب کرد. تماشاچیان پراکنده سریعا دسته بندی شدند؛ ابتدا ست پیروزی نزدیک ورزشکار روس را در سکوت گذراندند و سپس از پیروزی ورزشکار ایرانی در ست دوم با یک هشت و دو ده جشن گرفتند. نعمتی پیش از آن گفته بود:

تیرانداز نیاز به قلبی آرام دارد.

افسوس که اینگونه نبود و اسپانووا سه ست در برابر یک ست نعمتی به دست آورد و پیروز شد. پس از رقابت نعمتی آنقدر غرق در اشک بود که نمی توانست صحبت کند. مترجمش او را به کناری برد و دلداری داد و شروع به پاسخ دادن به سوال خبرنگاران کرد:

من همه تلاشم را کردم ولی حریفم خیلی خوب بود و به همین دلیل هم پیروز شد.

او که این رقابت ها را متفاوت با پارالمپیک توصیف کرد ادامه داد:

تفاوت در استرسی بود که من اینجا داشتم. المپیک بسیار پر استرس تر است.

و زمانی که از او پرسیدند، چه پیامی برای اشخاص معلول دیگر در سراسر دنیا دارد، او سینه ستبر کرد و پاسخ داد:

اجازه ندهید معلولیت شما را شکست دهد.

 

انتهای پیام/