خیلی از کارشناسان بر این باورند که عملکرد ایده آل در تدارکات پیش فصل می تواند تأثیر عمده ای بر موفقیت تیمها در طول فصل و پایان آن داشته باشد

به گزارش سرویس فوتبال خارجی فرتاک ورزشی، لیگ برتر انگلیس به عنوان برترین لیگ فوتبال باشگاهی اروپا امسال شرایط متفاوتی را پیش روی خود دارد؛ حضور مربیان بزرگ در تیم های بزرگ این لیگ نوید رقابت هایی سراسر هیجان و جذابیت در فصل جدید را می دهد. ژوزه مورینیو در منچستر یونایتد؛ پپ گواردیولا در منچستر سیتی؛ آنتونیو کونته در چلسی؛ رونالد کومان در اورتون؛ والتر ماتزاری در واتفورد؛ کلادیو رانیری در لستر سیتی. بدون شک حضور این مربیان تفکرات خاص خود را به لیگ جزیره خواهند آورد و لیگ فوتبال انگلیس در این فصل همراه با تغییراتی خواهد بود. از جمله این تغییرات که رابطه مستقیمی با تفکرات مربیان و کادر فنی دارد، ورود و خروج برخی بازیکنانی خواهد بود که شامل برخی از ستارگان و بزرگان مستطیل سبز نیز خواهد شد. در ادامه این گزارش به وضعیت برخی از بازیکنان بزرگ تیم های لیگ برتری اشاره می شود که آینده آنها برای فصل جدید در هاله ای از ابهام قرار داشته و چه بسا در آخرین روزهای نقل و انتقالات مجبور به انتخاب تیم هایی شوند که اصلاً باب میل آنها نبوده و از روی ناچاری به این تیمها پیوسته اند. در ادامه گزارش با ما همراه باشید.

باستین شواین اشنایگر (منچستر یونایتد)

چه کسی فکر می کرد که مغز متفکر بایرن که پس از ۱۷ سال از این تیم جدا شد، حالا در برزخی گرفتار شود که اصلاً خوشایند هافبکی مثل شواینی با این همه افتخارات نیست. بازیکنی مثل زلاتان به عنوان فردی باتجربه به منچستر آمده و اینگونه عرصه بر شواینی تنگ شده است. شواینی با قدرت جسمانی فوق العاده و کیفیت تکنیکی و قابلیت های رهبری خط دفاعی، یک بازیکن کامل به حساب می آمد؛ اما اکنون دیگر نمی توان روی او به عنوان بازیکنی حساب کرد که از محوطه جریمه خودی تا محوطه جریمه حریف را بدود و پایه گذار حملات تیمش باشد. مصدومیت های متعددی که گریبان این هافبک ملی پوش را گرفته باعث شد تا در فصل قبل تنها ۱۳ بار در ترکیب ثابت تیمش حضور داشته باشد. و با وضعیت جسمانی که این هافبک توانمند آلمانی روبروست، مورینیو هم ترجیح داد تا از وی چشم پوشی کرده و بازیکنی را به ترکیب تیمش اضافه کند که بتواند بیشتر از وی استفاده کرده و برای بازی های حساس تیمش در طول فصل بتواند روی او حساب کند.

 

خوان ماتا (منچستر یونایتد)

گرچه هواداران یونایتد از انتخاب مورینیو بسیار خوشحال شدند، اما جای تعجب نیست که خوان ماتا از این انتخاب اصلاً خوشحال نشود. زمانی که ژوزه مورینیو در سال ۲۰۱۳ به چلسی بازگشت، ماتا به عنوان بهترین بازیکن سال لیگ جزیره بود، اما این هافبک اسپانیایی خیلی زود جای خود را در ترکیب آبی پوشان لندن از دست داد و در سال ۲۰۱۴ به منچستر فروخته شد. آنچه که از حرف های مورینیو بر می آید اینست که او قصد دارد از رونی در خط حمله استفاده کرده و هنریک مخیتاریان را در پستی بازی دهد که خوان ماتا در آنجا بازی می کند. در بازی دوستانه پیش فصل هم مورینیو دقایق اندکی از ماتا استفاده کرد و پس از آنکه بارها اعلام کرد او در لیست فروش باشگاه قرار دارد، و خوان ماتا هم از تصمیم جدی خود برای ماندن در اولدترافورد گفت، سرانجام روز سه شنبه مرد پرتغالی اعلام کرد که ماتا می تواند در منچستر بماند اما نباید انتظار داشته باشد که بازی های زیادی را در این فصل انجام دهد و شاید در یک سوم دیدارهای این تیم به میدان برود. با این وجود، ماتا باز هم تمایلی به جدایی از جمع شیاطین سرخ را ندارد و همین مسئله باعث شده تا همه چیز در مورد وضعیت او به روزهای آینده موکول شود.

 

ویلفرد بونی (منچستر سیتی)

گواردیولا زمانی در بارسلونا تیمی ساخته بود که با وجود لیونل مسی اصلاً به مهاجم دیگری نیاز نداشت و با تاکتیک های نوین خود هر بلایی را بر سر حریفان می آورد و هر جامی را تصاحب می کرد. تاکتیک های گواردیولا تا به امروز به گونه ای بوده که تنها به یک مهاجم طراز اول بسنده کرده و وابستگی چندانی به مهاجم سایه یا کاذب نداشته است. او در تیم بایرن هم روبرت لواندوفسکی را داشت که برای او همه کار می کرد. اما ویلفرد بونی که مانوئل پلگرینی او را به عنوان جانشین سرخیو آگوئرو به من سیتی آورد، نمی تواند در کلاس مهاجمانی مثل مسی یا لواندوفسکی کار کند. بونی هرگز نتوانست عملکرد خوب خود در سوانسی را در منچستر سیتی هم به نمایش بگذارد و در ۳۶ بازی در لیگ برتر تنها ۶ گل زده داشت. با این شرایط بعید به نظر می رسد که گواردیولا بخواهد به چنین مهاجمی تکیه کرده و حساب زیادی روی او باز کند به ویژه آنکه در منچستر سیتی همه از گواردیولا نتایج ایده آل و انقلاب بزرگ تاکتیکی را می خواهند. خیلی عجیب نیست که این مهاجم طی روزها یا هفته های آتی از جمع فیروزه ای پوشان منچستر جدا شود.

 

سسک فابرگاس (چلسی)

مهم ترین مسئله ای که پیش روی آنتونیو کونته سرمربی ایتالیایی چلسی قرار دارد اینست که سسک فابرگاس را در چه پستی بازی دهد. شاید جمع بندی کونته حذف فابرگاس از جمع مردان این فصل چلسی باشد. مورینیو از فابرگاس به عنوان یک هافبک دفاعی استفاده می کرد، زیرا چلسی در آن نقطه از زمین مشکلات عدیده ای داشت. اما با توجه به سیستم ۴-۴-۲ آنتونیو کونته، به نظر می رسد که تنها جای مناسب برای فابرگاس هافبک میانی باشد که او به ندرت در این پست بازی کرده است. از سوی دیگر، تلاش های کونته برای جذب انگولو کانته نشان می دهد که این سرمربی ایتالیایی احتمالاً از کنار نام هافبک اسپانیایی خواهد گذشت. شاید برخی هم سبک بازی فابرگاس را همانند آندره پیرلو در یوونتوس بدانند که بسیار آرام و با طمأنینه کار می کرد اما باید بدانیم که پیرلو در یووه به عنوان یکی از سه هافبک مرکزی تیم به میدان می رفت نه در ترکیب دو هافبک میانی. از اینرو، شاید بهترین کار برای فابرگاس این باشد که فصل بعد در تیم دیگری توپ بزند، تیمی که سازگاری بیشتری میان سبک بازی وی و تفکرات مربی وجود داشته باشد.

 

پدرو (چلسی)

از همان ابتدای ورود پدر به جمع آبی پوشان لندن، بسیاری از کارشناسان اعتقاد داشتند این انتقال یک بازی دو سر باخت بوده است؛ هم برای پدرو و هم برای چلسی. کارشناسان به درستی بر این عقیده بودند که سبک بازی پدرو بیشتر به درد لیگ اسپانیا و تیمی مثل بارسلونا می خورد تا چلسی و فوتبال جزیره. پدرو در فصل گذشته در ۴۰ بازی تنها ۸ گل زد که این آمار برای وی ناامید کننده بود. کونته در ابتدای حضورش به عنوان مربی چلسی، تکلیف خود را با سوگلی تیمش مشخص کرد و از ادن آزار به عنوان بازیکنی با کیفیت و در سطح بسیار بالای تکنیکی نام برد که می تواند به استانداردهای بازیکنانی بزرگی مثل مسی و رونالدو برسد. با این وجود، پدرو نمی تواند به آینده خود در لندن خیلی امیدوار باشد و چه بسا فصل جدید برای وی روزهای بدتری نسبت به فصل گذشته به دنبال داشته باشد.

 

 

انتهای پیام/